#9. Frightened Rabbit - The Winter Of Mixed Drinks

Γαμημένοι Σκωτσέζοι. Το 'χουνε 100%. Τι να πώ. Must be something in the water. Πρέπει να ομολογήσω οτι αυτός ο δίσκος ήρθε κι 'έδεσε' τέλεια σε μια πολύ έντονη συναισθηματικά φάση της ζωής μου. Θα μπορούσε να πει κανείς πως είμαι ολίγον τι biased στην συγκεκριμένη περίπτωση και μάλλον θα είχε δίκιο. Ε και; Δική μου είναι η λίστα ρε, ότι θέλω κάνω! Πέραν αυτού όμως πιστεύω πως αντικειμενικά το 'The Winter Of Mixed Drinks' (τι τίτλος κι αυτός;) είναι ένα απ' τα πιο όμορφα άλμπουμ του 2010 (το 'καλύτερα' ακούγεται κάπως.. λίγο). Δεν γίνεται ρε γαμώτο να το ακούσεις και να μην συγκινηθείς, να μην ταυτιστείς έστω και λίγο με τους κολασμένους πραγματικά στίχους του Scott Hutchison, όσο κυνικός και να (θές να πιστεύεις οτι) είσαι. Θυμάμαι μικρός είχα ρωτήσει αγανακτησμένος την μητέρα μου, 'Μαμά, γιατι όλα τα τραγούδια μιλάνε για τον έρωτα; Το κουράσανε πιά. Τόσες μουσικές, όλες για το ίδιο πράγμα'. Έπρεπε να μεγαλώσω φυσικά για να καταλάβω οτι δεν  γίνεται να υπάρξουν  ποτέ αρκετά τραγούδια στον κόσμο γι' αυτό το 'πράγμα'... Ευτυχώς.

10. We Are Hex - Hail The Goer

11. Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy

12. Caribou - Swim
13. Sufjan Stevens - The Age of Adz
14. Portugal. The Man - American Ghetto
15. Gil Scott-Heron - I'm New Here
16. Grinderman - Grinderman 2
17. Owen Pallett - Heartland
18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#10. We Are Hex - Hail The Goer

Το final countdown, η τελική 10άδα δηλαδή, ξεκινά με ακόμα μια δισκάρα που πέρασε εντελώς under the radar. Thank god for mr. indiefuck για άλλη μια φορά. Οι τύποι (και ειδικά η τύπισσα) είναι out of this fucking world. Αχταρμάς όλα, συνθιές βγαλμένες απ' την πιο fucked up ονείρωξη του αείμνηστου Dr. Moog, κολασμένες κιθάρες βουτηγμένες στην ψυχεδέλεια, αδιάκοπο κοπάνημα στα τύμπανα σα να μην υπάρχει αύριο, 100% grrrrl power υπερπορωτικά φωνητικά τίγκα στο reverb, φούλ post-punk attitude, ευλογημένος θόρυβος παντού - τι παραπάνω μπορεί να θελήσει κανείς το σωτήριον έτος 2010 (ή οποιοδήποτε άλλο έτος for that matter...);

11. Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy

12. Caribou - Swim
13. Sufjan Stevens - The Age of Adz
14. Portugal. The Man - American Ghetto
15. Gil Scott-Heron - I'm New Here
16. Grinderman - Grinderman 2
17. Owen Pallett - Heartland
18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#11. Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy

Ότι και να γράψω τώρα εδώ δεν έχει σημασία. Σίγουρα με αυτή την επιλογή μου θα μπώ κι εγώ στο κλάμπ των κατάπτιστων χίπστερς/μπλόγκερς που φιλάνε κατουρημένες ποδιές (δηλαδή το Pitchfork, που έβγαλε το σκονισμένο 10άρι απ' την αποθήκη μετά απο 8  ολόκληρα χρόνια για τον κο. West), αν δεν είμαι ήδη μεσα λόγω προηγούμενων επιλογών. Oh well. Όπως και να χει, όλοι άκουσαν αυτόν τον δίσκο, κυρίως για να δούν τι στην ευχή είναι αυτο το πράγμα με το περίεργο εξώφυλλο που τσιμπάει 5 αστεράκια και 10άρια αβέρτα, και όλοι φυσικά έγραψαν κάτι γι' αυτό online. Η δική μου άποψη είναι σχετικά απλή: είναι απ' τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που άκουσα φέτος και σίγουρα ο καλύτερος δίσκος του μαλάκα μέν, τρελού μουσικού δε Kanye. Ναι, η μεγαλομανία του ξεχειλίζει απο παντού, το 'imma let you finish' meme δεν θα παλιώσει ποτέ, αλλα ο πούστης ξέρει να φτιάχνει μουσική. Ούτε στην πιο beautiful dark twisted fantasy μου δεν θα μπορούσα να σκεφτώ το '21st Century Schizoid Man' των King Crimson να σαμπλάρεται έτσι, τον εαυτό μου να γουστάρει με κομμάτι στο οποίο συμμετέχει η Rihanna και τον Justin Vernon να τραγουδά intro για τον Rick Ross και τον Jay-z..

Κι όμως... 

 

12. Caribou - Swim
13. Sufjan Stevens - The Age of Adz
14. Portugal. The Man - American Ghetto
15. Gil Scott-Heron - I'm New Here
16. Grinderman - Grinderman 2
17. Owen Pallett - Heartland
18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#12. Caribou - Swim

Τι παλικάρι κι αυτός ο Dan Snaith. Είτε ως Manitoba είτε ως Caribou μπλέκει genres μεταξύ τους ασύστολα και δημιουργεί μόνο αριστουργήματα. Το Swim ήταν ένας απ'  αυτούς  τους δίσκους που με το πρώτο άκουσμα ήξερα μέσα μου πως θα παίζει στην τελική 20άδα. Το τέλειο καλοκαιρινό άλμπουμ, έτσι απλά. Τελικά οι μαθηματικοί μπορεί να μην είναι στα επίπεδα coolness των φυσικών ακόμα αλλά αν το Swim αποτελεί ένδειξη, they are getting there alright. Sun, sun, sun, sun, sun, sun, sun, sun... στο διηνεκές!

13. Sufjan Stevens - The Age of Adz
14. Portugal. The Man - American Ghetto
15. Gil Scott-Heron - I'm New Here
16. Grinderman - Grinderman 2
17. Owen Pallett - Heartland
18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#13. Sufjan Stevens - The Age of Adz

Είναι το πρώτο 'proper' άλμπουμ του Sufjan μετά το αριστουργηματικό Illinois του 2005. Τα άσχημα νέα πρώτα: δεν είναι εξίσου καλό. Τα καλά τώρα: το οτι δεν είναι Illinois δεν σημαίνει οτι δεν είναι δισκάρα. Ο Stevens δεν φοβάται να ξενίσει το κοινό του και δεν κολώνει πουθενά (βλέπε εκτεταμένο μπλιμπλίκιασμα αλλα και χρήση -gasp!- autotune), πράγμα που γουστάρω απίστευτα. Τι έπος είναι αυτό το Impossible Soul?

14. Portugal. The Man - American Ghetto
15. Gil Scott-Heron - I'm New Here
16. Grinderman - Grinderman 2
17. Owen Pallett - Heartland
18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#14. Portugal. The Man - American Ghetto

Αν ζούσαμε σ' έναν δίκαιο κόσμο, αυτός ο δίσκος θα ήταν μέσα στις περισσότερες best of 2010 λίστες. Στον άδικο ομως κόσμο που ζούμε σχεδόν κανείς δεν πήρε πρέφα οτι τον Απρίλη οι θεοί Portugal. The Man (τι όνομα κι αυτό;) κυκλοφόρησαν εναν δίσκο που είναι οτι πιο ολοκληρωμένο και ώριμο έχουν δημιουργήσει μέχρι στιγμής αλλα κι ένας απ' τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Άψεγάδιαστη ψυχεδελική ποπ απο μια criminally underrated μπάντα.

15. Gil Scott-Heron - I'm New Here
16. Grinderman - Grinderman 2
17. Owen Pallett - Heartland
18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#15. Gil Scott-Heron - I'm New Here

Τον Gil εγώ όπως και αρκετοί άλλοι φαντάζομαι τον έμαθα ψάχνοντας να βρώ τι στην ευχή ηταν αυτό το απίστευτο 'The Revolution Will Not Be Televised' proto-rap που είχα ακούσει στο ραδιόφωνο στο λύκειο. Τεράστια spoken word μορφή και απίστευτος ποιητής (αξίζει να διαβάσετε τη συλλογή 'Now and Then'). Ο τύπος είχε να κυκλοφορήσει δίσκο πάνω απο 15 χρόνια, παρ' όλα αυτά ήταν αρκετά busy σε άλλους τομείς - πρέζα, φυλακή, αποτοξίνωση κ.λ.π. Κουφάθηκα οταν είδα οτι ετοιμάζει καινούριο δίσκο και ακόμα περισσότερο κουφάθηκα οταν τον άκουσα: τι δισκάρα είναι αυτή; πως γίνεται ένας γαμώ τα παιδιά μεν, παππούδι δε τυπάς να κυκλοφορεί κάτι που ν' ακούγεται τόσο επίκαιρο; Κι όμως, γίνεται.. Αν το άλμπουμ ήταν και λίγο μεγαλύτερο σε διάρκεια ίσως ήταν ακόμα πιο πάνω στην λίστα.

16. Grinderman - Grinderman 2
17. Owen Pallett - Heartland
18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#16. Grinderman - Grinderman 2

Φαντάζομαι δεν είμαι ο μόνος που είχε αρχίσει να ψιλοβαριέται τον Cave - απ' οτι φαίνεται μέχρι κι ο ίδιος βαρέθηκε την φάση του. Καλοί, χρυσοί οι Bad Seeds αλλα οταν έχεις Birthday Party στο ιστορικό σου they can only do so much. Η απάντηση στο πρόβλημα αυτό ήταν οι Grinderman (πιο badass όνομα πεθαίνεις) και αυτός εδώ ο δίσκος είναι ακόμα γαμηστερότερος του πρώτου. Warren Ellis και τα μυαλά μας πονάνε!!

17. Owen Pallett - Heartland
18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#17. Owen Pallett - Heartland

Μια φίλη είχε πεί γι' αυτόν τον δίσκο, "Έχει κάτι απίστευτα μυστηριώδες, σχεδόν ύπουλο, με την καλή έννοια όμως, δε μπορώ να το περιγράψω αλλιώς, σαν να παραμονεύει κάτι πίσω απο κάθε κομμάτι - κάτι απερίγραπτα όμορφο, που αφού τελειώσει ο δίσκος σου τα σκάει πόσο έντονο είναι." Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Δεν ξέρω αν ήταν νηφάλια οταν έκανε το σχόλιο αυτό. Αλλα ισχύει. Τρομερός δίσκος και ο Pallett μεγάλη μορφή.

18. Forest Swords - Dagger Paths
19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

#18. Forest Swords - Dagger Paths

Να ναι καλά ο indiefuck που ανακάλυψε τον απίστευτο αυτό τυπά.. Απόκοσμος δίσκος, δεν γίνεται να μην τον αφήσεις να παίξει στην εντέλειά του..

19. Titus Andronicus - The Monitor
20. Swans - My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky